200 trappen naar de keuken

Marie* is een alleenstaande vrouw van 44 met 3 kinderen (19, 18 en 16 jaar).  Twee  studeren nog en de  derde  heeft een mentale handicap. De moeder heeft een baan in de cultuursector maar weet de eindjes nauwelijks aan elkaar te knopen.  Toch slaagt ze er tot hiertoe in om de kinderen een behoorlijke opvoeding te geven en hen te stimuleren om te studeren.

Jarenlang woonden ze in een (bouwvallig) huurappartement met 3 slaapkamers voor 600 euro/maand, maar de eigenaar komt er zelf wonen (na renovatie allicht) en heeft de huurders opgezegd.  Marie probeert al maanden om voor dezelfde prijs een geschikt appartement te vinden.  Helaas en tevergeefs.

Omdat het gezin enkele maanden geleden letterlijk op straat stond, zijn ze gaan aankloppen bij een krakersorganisatie die een leegstaand gebouw van de overheid gekraakt heeft en ondertussen een voorlopige overeenkomst heeft met de eigenaar.

Marie woont nu met haar kinderen in ruimtes die vroeger kantoren waren.  Een douche heeft ze op eigen kosten laten installeren.  Het is ruim en droog, maar om te koken moeten ze 5 verdiepingen naar beneden.  Er is ook geen verwarming.

Voorlopig zijn ze (dankzij dit vrijwilligersinitiatief) niet dakloos.  De zomer en de herfst zullen ze nog wel aankunnen, maar ik hou m’n hart vast voor de winter of wanneer  een einde wordt gesteld aan de voorlopige overeenkomst.

*Marie is een fictieve naam

Opgetekend door Straathoekwerk

Advertenties

Reacties met respect voor het verhaal zijn welkom.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s