Verstrengde eigendomsvoorwaarde zorgt voor onrust en stress bij zo’n 3000 gezinnen in sociale huisvesting

Verstrengde eigendomsvoorwaarde zorgt voor onrust en stress bij zo’n 3000 gezinnen in sociale huisvesting

De wachtlijsten voor sociale woningen zijn te lang. Maar lost de verstrengde eigendomsvoorwaarde dat probleem op? Sociale huurders mogen geen eigendom hebben. Maar soms ben je mede-eigenaar zonder dat er een financieel voordeel aan hangt. Het Antwerps Platform Wonen roept op om de verstrengde eigendomsmaatregel te herzien en te gebruiken waarvoor hij bedoeld is.  De maatregel moet rekening houden met sociale huurders met een beperkte financiële draagkracht. 

Er zijn tal van voorbeelden van sociale huurders die nu in onrust en stress leven door de nieuwe maatregel. Je kan er verschillende zien en horen in de VRT-reportage van 8 februari 2018.  

In het project rond bewonersparticipatie in sociale huisvesting van Samenlevingsopbouw woont Rosa. Ze is al 35 jaar sociale huurder. Haar man overleed 2 jaar geleden na een lange ziekte. Rosa  werkte halftijds om voor hem te zorgen.  Haar pensioen is klein.  Na het overlijden van haar beide ouders bleef haar jongste broer in het ouderlijk huis wonen. Hij is enorm gehecht aan dit huis.  Hij is een beetje een kluizenaar, zoals ze zelf zegt.  Zij en haar andere broer vonden het vanzelfsprekend dat hij daar bleef.

Door de nieuwe verstrengde wet rond eigendom kreeg ze in december het nieuws dat ze voor eind februari haar sociale woning moet verlaten.  Dit zorgde voor een schokgolf in de familie.  Kerstmis was nog nooit zo leeg, er viel niets te vieren. Haar broer neemt vaak de telefoon niet meer op omdat hij de spanning niet meer aankan.  Hij is kwaad omdat doordat zij een sociale woning heeft, hij zijn vertrouwde omgeving dreigt te verliezen.

Intussen kreeg Rosa van haar huisvestingsmaatschappij een jaar uitstel, maar de stress blijft.  Uitbetalen is geen optie want de broer heeft geen financiële draagkracht.  Schenken kan maar kost ook geld.  Rosa is blij met de aandacht in de media maar blijft ongerust over haar toekomst en die van haar broer. Goede betaalbare huurwoningen op de private markt zijn bijna onmogelijk te vinden.    
 

Rosa is niet alleen. Zo’n 3000 gezinnen vrezen hun woning te verliezen door deze maatregel die stelt dat sociale huurders geen enkele vorm van onroerend goed mogen bezitten, ook geen deel. Een sociale huurder mag al langer geen eigendom hebben.  De wet is nu verstrengd zodat ook een deel van een eigendom op papier niet kan. 

Als één van de ouders bijvoorbeeld overlijdt, erven de kinderen een deel van het huis waar de overblijvende ouder vaak in blijft wonen.  De kinderen zijn op papier voor een deel eigenaar maar in de feiten verandert er voor hen niets.  Je kan de woning verkopen. Maar wat dan met je ouder die er woont? De kinderen uitbetalen is niet altijd mogelijk wegens de beperkte financiële draagkracht van de overblijvende ouder.  Het deel wegschenken kost geld en is ook niet rechtvaardig naar de wettelijke erfgenamen toe. Het zijn mensen met een beperkte financiële draagkracht die het slachtoffer van deze maatregel zijn. 

Het is een maatregel die niet correct is en zijn doel voorbij schiet.  Het zorgt voor familieruzies en hoge kosten.  Deze maatregel duwt mensen onnodig verder in de armoede.  We vragen de bevoegde minister van wonen om deze maatregel te herzien.  Zorg dat sociale huurders met beperkte financiële middelen terug rust vinden en hun sociale woning behouden.

Wie meer informatie wil over de verstrengde eigendomsvoorwaarde kan terecht op de website van het Vlaams HuurdersPlatform. 

Advertenties

Sterk dossier rond huisjesmelkerij in de GVA

huisjesmelkerijj

In de Gazet van Antwerpen stond de afgelopen dagen een prangend en sterk dossier rond huisjesmelkerij in 3 delen. Een aanrader om te lezen. Herkenbaar. Als sociaal werkers, komen we regelmatig in zulke woningen. Woningen met vochtige muren, geurhinder, kapot sanitair en te klein voor het aantal mensen. Het is een pijnlijke realiteit. Er zijn heel wat goede instrumenten om huisjesmelkerij aan te pakken en het gebeurt ook, maar niet voldoende en te traag. Huurders zijn ook bang, bang om aangifte te doen, bang omdat ze afgedreigd worden door de eigenaar, bang om een huursubsidie aan te vragen (want dan volgt een woningcontrole), bang dat de woning onbewoonbaar wordt verklaard en ze op straat belanden.

Er zijn nieuwe woonvormen die aan de woonnood tegemoetkomen, zoals Collectief Goed, Sociaal Verhuur Kantoren en sociale huisvesting in het algemeen. Maar er zijn niet genoeg woonalternatieven om aan de grote woonnood te voldoen. Er is een structureel tekort aan betaalbare en kwaliteitsvolle huisvesting. Bovendien, door de koppeling van de OCMW-waarborg aan een conformiteitstattest, wordt de zwakste groep nog eens extra getroffen. Eigenaars nemen een andere huurder of vragen de waarborg cash, met alle gevolgen vandien.

Een goed dak boven je hoofd hebben is ontzettend belangrijk. We geloven in de winst van goed wonen. Goed wonen heeft een effect op andere levensdomeinen. Kinderen die goed wonen, worden minder ziek, kunnen beter studeren. Ouders voelen zich beter en vinden gemakkelijker werk. Er zijn minder juridische kosten. Een goede woonst is het begin van een kansrijk leven. In die zin ‘verdient’ een goede woning zich terug op andere levensdomeinen.

Hopelijk leest het beleid mee. Het is belangrijk om in de toekomst met zijn allen aan hetzelfde zeel te trekken en te investeren in en te werken aan goed wonen: het beleid, lokale besturen, het middenveld en bewoners en eigenaars zelf. Er moet geïnvesteerd worden in herhuisvesting bij onbewoonbaarheid, in woonalternatieven en in een conformiteitsattest (minimale woonkwaliteit) voor alle huurwoningen. Alleen zo kan huisjesmelkerij een halt worden toegeroepen.

Recht op wonen en op een menswaardig leven staat in de grondwet. Laat ons het ajb toepassen. Zodat toestanden zoals ‘de kinderen kunnen zich alleen maar verwarmen met een kookplaat’ voorgoed tot het verleden behoren.

Voor wie het gemist heeft, contacteer ons (veerle.beernaert@samenlevingsopbouw.be), dan bezorgen we je een kopie. 

 

“Ik woon met mijn 2 broers en 2 zusjes in twee kleine kamers”

Een schrijnend illustratie van het effect van slecht wonen op andere levensdomeinen zoals onderwijs. Ouders en 4 kinderen leven in een klein appartement met 2 kamers. De wachtlijst voor grote gezinnen bij sociale huisvestingsmaatschappij bedraagt minstens 10 jaar. #dewinstvangoedwonen

In Antwerpen leven kinderen van grote vluchtelingengezinnen soms in erg schrijnende omstandigheden. Dat komt omdat ze geen aangepaste woning vinden en dus veel te klein wonen. Daardoor lopen de kinderen op school leerachterstand op en krijgen ze soms ook psychologische problemen.

Het stedelijk lyceum Offerande, in het centrum van Antwerpen,  trekt aan de alarmbel. De school biedt Onthaalonderwijs voor Anderstalige Nieuwkomers (OKAN-klassen) aan en heeft ook veel kinderen van vluchtelingen op de school. “Op dit ogenblik hebben we 10 dossiers van kinderen die in erg schrijnende omstandigheden wonen”, vertelt directeur Joris Verlinden. “Zo is er Zahedullah (fictieve naam) , 17 jaar en afkomstig uit Afghanistan. Begin dit jaar startte hij op school in het alfaklasje, waar de kinderen zitten die niet kunnen lezen en schrijven. Maar na amper twee maanden kon hij wel al Nederlands lezen en schrijven. Hij was ook altijd erg enthousiast en leergierig”. (Lees verder onder de foto)

foto1

Maar de laatste tijd gaat het minder goed met Zahedullah. Hij leeft nu al bijna een jaar met zijn 4 broers en 5 zussen in een appartement met 1 kleine slaapkamer en woonkamer. “De situatie van het gezin is niet langer houdbaar”, zegt leerkracht Liezelot Simoens die op huisbezoek is geweest. “Als je binnenkomt zie je een bed met daarop 10 matrassen gestapeld tot aan het plafond, de dekens er bovenop. Elke avond ruimt het gezin de woonkamer op en installeert dan de bedjes om te kunnen slapen. Het gezin betaalt 800 euro per maand huur voor een appartement van misschien 50 m². De verf bladdert er van de muren en het is er erg vochtig”

Slechte schoolprestaties

Maar de woonsituatie van Zahedullah is dus geen alleenstaand verhaal. Vooral voor grote gezinnen is het moeilijk om een geschikte woning te vinden, zegt Liezelot Simoens, maar we hebben ook enkele niet-begeleide minderjarigen die in mensonwaardige omstandigheden wonen of zelfs op dit ogenblik helemaal geen eigen huis hebben. “Een leerling die hier al voor het tweede jaar is, zoekt dringend een woning. Hij logeert nu de ene dag bij die vrienden en de andere dag bij weer andere vrienden. Dat is misschien een paar dagen leuk, maar daarna is het echt ellende troef. Zo heeft de jongen maandag examen moeten afleggen nadat hij de hele zondagnacht wakker is gehouden door een feestje bij zijn vrienden.”

Dat is nog het ergste, zegt directeur Joris Verlinden. Dat wij deze jongeren Nederlands willen leren en andere vakken zodat ze kansen hebben voor de toekomst. Maar dat dit voor een deel onmogelijk wordt gemaakt door omstandigheden buiten de school, waar wij ook weinig vat op hebben.

Wachtlijsten voor sociale woningen groeien aan

De school zoekt intensief naar woningen voor deze leerlingen, maar voorlopig levert dat niks op. In Antwerpen groeien de wachtlijsten voor een sociale woning dan ook snel aan. Bij de grootste sociale huisvestingmaatschappij in Antwerpen “Woonhaven” staan er bijna 20.000 mensen op de wachtlijst die een woning zoeken. Voor kroostrijke  gezinnen die nog niet bij ons huren en een grote woning zoeken is de situatie hopeloos, vertelt Jan Hendrickx van Woonhaven. Voor een gezin van 12 personen, zoals dat van Zahedullah moeten we een woning met 6 of 7 slaapkamers aanbieden, kleiner mogen we niet verhuren. En dan zie ik op dit moment dat we een 7-tal woningen hebben, die in aanmerking komen op een totaal van 18.000 woningen. Dus moeten we realistisch zijn en eerlijk zeggen dat we deze mensen niet kunnen helpen.

De wachtlijsten bij de sociale huisvestingsmaatschappijen en sociale verhuurkantoren zien er weinig hoopgevend uit:

  • Woonhaven Antwerpen: bijna 20.000 gezinnen
  • De Ideale Woning cvba: 13.000 gezinnen
  • ABC cvba: 5.000 gezinnen
  • Sociaal Verhuurkantoor Antwerpen: ruim 3.000 gezinnen

Dit is een druppel op een hete plaat

Daan Janssen, Sociaal Verhuurkantoor Antwerpen

Eenzelfde boodschap horen we bij het Sociaal Verhuurkantoor Antwerpen.  Dat is zelf geen eigenaar van sociale woningen, maar huurt woningen uit de privé-markt en verhuurt die door als sociale woning. “Wij hebben op dit ogenblik meer dan 3000 mensen op de wachtlijst, terwijl we zo’n 660 woningen ter beschikking hebben”, vertelt Daan Janssen.  “Ook voor ons is het bijzonder moeilijk om aan grote woningen te geraken. Er loopt nu wel een project van Samenlevingsopbouw om grotere woningen te renoveren en dan via ons te huur aan te bieden. Maar dan spreken we over 5 tot 6 woningen op een jaar. Dat is een druppel op een hete plaat.  De wachtttijden om aan zo’n grote woning te geraken lopen dan ook op tot 8 of 9 jaar.

KAFKA op de woonmarkt

De sociale huisvestingmaatschappijen zijn ook gebonden aan strenge regels en die leiden er soms toe dat mensen in heel schrijnende woonsituaties blijven vastzitten. Wegens de veiligheid en de gezondheid van de huurders en ook om geen overlast te veroorzaken voor de andere bewoners mogen grote gezinnen, zoals dat van Zahedullah,  niet worden ondergebracht in appartementen met bijvoorbeeld 3  of 4 slaapkamers. Dat zou nochtans al een verbetering van hun situatie kunnen zijn. Daarom pleitte de kinderrechtencommissaris Bruno Vanopbergen eerder al voor wat meer (tijdelijke) flexibiliteit van de regels voor dergelijke noodgevallen.

Orbit vzw probeert met lokale burgergroepen en verenigingen woningen te vinden voor vluchtelingen. “Elke maand komen er 600 huishoudens van erkende vluchtelingen op de Vlaamse woonmarkt, vertelt Didier Vanderslycke van Orbit vzw. We stevenen zo af op een grote wooncrisis in vlaanderen.” Nochtans zijn er al maatregelen genomen, maar sommige zijn nog te weinig bekend. zo kun je in je eigen huis een kamer aan een vluchteling verhuren, zonder dat je daarom moet inleveren op je pensioen bijvoorbeeld. Wie daarover meer info wil of een woning kan aanbieden, kan terecht op info@orbitvzw.be.

Vertoning van de film ‘Iedereen onder een Dak – Le Parti de Rêve’

Activiteit van het Antwerps Platform Wonen 

onderdak

 

 

 

 

 

Op vrijdag 15 december van 11.00 – 13.00 uur in Campus Zuid/ KDG vertonen we de film ‘Iedereen Onder een Dak/ Le Parti de Rêve Logement’ van de groep Alarm van Bonnevie in Brussel. De film gaat over het recht op wonen en over de moeilijke en moeizame zoektocht naar betaalbare woningen in het Brusselse. Herkenbaar voor de problematiek in Antwerpen.

Een voorsmaakje vinden jullie op:  https://www.youtube.com/watch?v=nOv9GbXO2wQ. De toegang is gratis en na de film is er een nabespreking.

Bevestig je aanwezigheid op facebook:

https://www.facebook.com/events/378707245886753/

“PARTIJ IEDEREEN ONDER DAK”
Mensen die hun geboorteplek verlaten hebben, zoeken een woning in Brussel.
Ze stuiten er op onwil, vernederingen en oplichterij.
Beetje bij beetje ontstaat het idee dat er maar één oplossing is voor hun problemen: de democratie ernstig nemen en hun eigen politieke partij oprichten.
Op dat ogenblik kunnen ze in de verste verte niet vermoeden dat hun partij ook echt succes zal oogsten…

GRATIS vertoning op vrijdag 15 december, van 11 tot 13 uur, op Campus Zuid van KdG (aula CZ-Y.03.20).  Deze film (geen documentaire) werd gemaakt met mensen uit de armoedeverenigingen, met problemen die zij effectief meemaken.

Kom mee in de wachtrij staan voor degelijke en betaalbare huisvesting op dinsdag 12/12 in Brussel.

Dinsdag 12/12 actie ‘Wonen in de wachtrij’ in Brussel voor het recht op wonen! 

Kom mee in de wachtrij staan voor degelijke en betaalbare huisvesting.

wonen in de wachtrij

Ongeveer anderhalf jaar geleden kwam het Crisisplatform Wonen voor de eerste keer samen rond de huisvestingssituatie van vluchtelingen in België.

De focus verruimde al snel naar alle kwetsbare groepen die het moeilijk hebben om in Vlaanderen een degelijke, betaalbare woning te vinden.

Er werd een nota uitgewerkt die de huidige problematiek in kaart brengt en voorstellen doet voor een betere aanpak.

Op dinsdag 12 december brengt het platform deze nota naar buiten en naar de politiek.

Daarom deze OPROEP om met zo veel mogelijk mensen aanwezig te zijn op de actie WONEN IN DE WACHTRIJ.  Afspraak aan de Koolstraat 19 in Brussel.

Verspreid de flyer, zet het op je Facebook en breng zo veel mogelijk mensen op de hoogte.  Met hoe meer we zijn, hoe krachtiger het signaal!

flyer - wonen in de wachtrij

Filmpje van CHANGEZ! rond betaalbaar wonen

Neem even de tijd om naar dit boeiend filmpje van 13 minuten rond betaalbaar wonen te kijken.

https://www.facebook.com/ChangezBelgium/videos/504584149906880/?fref=ts

http://changez.be

Laat je inspireren en kom meer te weten rond de Brusselse projecten ‘Casa Viva’ en ‘Comunity Land Trust L’Ecluse’. Luister naar Pascal de Decker rond de nood aan meer sociale huisvesting en Stijn Oosterlynck rond de (on)zin van de woonbonus die de prijzen van huizen omhoog stuwt. Het filmpje eindit met het project ‘Allee Du Kaai’, een grote leegstaande plek van gebouwen en ruimte in het Brusselse die letterlijk ademruimte geeft aan sociaal-artistieke projecten en netwerken tussen mensen.

Vanaf nu volgen we CHANGEZ!, een initiatief van Mo* en Hart boven Hard,  met steun van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek.

‘Enact’ onderzoekt hoe slecht wonen de gezondheid en de samenleving negatief beïnvloedt.

Onderzoek blijft aantonen dat een slechte woning en energiearmoede, zorgen voor een slechte gezondheid. Een slecht huis zorgt voor een hoge kost voor iemands gezondheid en een hoge kost voor de samenleving, zoals afwezigheid op het werk. Investeer in goed wonen en bespaar op meerdere levensdomeinen. #dewinstvangoedwonen
https://twitter.com/EnActNow/status/927834018753798144

EnAct investigates how poor can negatively affect & .

What do cold homes cost a country?

Homes are rather hazardous places, where all kinds of accidents can happen. Falls, fires and burns, or exposure to hazardous substances often require medical treatment, creating costs for the national health budget.

In 2013 in the United Kingdom, the National Health Service (NHS) linked  1.4 billion of its treatment expenses, including physician visits and hospitalisation, to household hazards. Extreme cold is one of the hazards connected to health costs. 

Health hazards of ‘poor housing’

Ultimately, the healthcare costs associated with household hazards reflect two things: 1) the seriousness of the health problem; and 2) the likelihood of it occurring. An underlying risk factor is that as the quality of a house goes down, the chance of a high-cost risk occurring rises substantially. To better understand the risks and costs of cold homes, the BRE (Buildings Research Establishment) has drawn together data and information from multiple sources.

The BRE drew its first ‘piece of the puzzle’ from the English Housing Survey (EHS), an initiative carried out annually to get an overview of the condition and safety of the housing stock. When conducting the survey, home inspectors use the Housing Health and Safety Rating System (HHSRS) to classify specific defects and assess their potential effects on the health and safety of occupants and visitors.

The rating system defines 29 hazards and accounts for the seriousness of each, differentiating between minor hazards and those that represent an immediate threat of major harm. Anything that scores 1 000 (or more) on the HHSRS is deemed to be a Category 1 hazard.

Rickety stairs or a slippery bathroom floor, primary factors in falls on stairs or on the level, represent immediate Category 1 hazards. But the bottom line is this: exposure to cold over a long period of time is considered equally high risk. So an inefficient furnace, leaky windows and doors, and poor ventilation are – in the eyes of the UK government –just as dangerous.

In 2011, 3.4 million homes – a full 15% of the English stock of 22 million homes – were found to have at least one Category 1 risk, with ‘falls on stairs’ and ‘cold homes’ being almost tied for occurring most frequently. Each accounted for about 40% of the Category 1 risks recorded. Moreover, both occurred more than twice as often as the third-highest risk (falls on the level), and more than 10 times more often than the 10th-ranked risk (getting trapped or having some kind of ‘collision’ in a home).

A fundamental difference is this: cold homes, as the second-highest risk never send people to hospital or the doctor’s office ‘by chance’. They are not ‘accidents waiting to happen’, but rather are known to cause a steady decline in the health of occupants. Arguably then, taking steps to avoid this risk should be a high priority.

Any dwelling with even one Category 1 hazard is considered to be below the minimum acceptable standard for housing and thus classified as “poor housing”. Yet clearly, a large number of people continue to live in such homes: 15% of 65 million equals some 9.7 million.

How is cold hazardous?

The HHSRS describes a ‘healthy indoor temperature’ as being around 21°C. But one of the risk factors is people’s perception: most of people won’t ‘feel’ cold until the temperature drops below 18°C. This is already 1°C below the level at which a person’s immune system becomes comprised, creating a risk of that she or he will more easily catch a cold, flu or virus circulating in the community.

Below 16°C, the risk for respiratory and cardiovascular conditions increases substantially. This is because, just like molasses, when blood get cold it gets ‘thicker’ and flows more slowly. For each 1°C decrease in body temperature, blood becomes about 2% thicker and delivery of oxygen throughout the body is reduced. At 10°C or lower, even for two hours, the risk of hypothermia becomes quite high, especially for the elderly.

Using NHS data, the BRE study overlaid the various household hazards with the ‘first-year’ cost of treating the associated health outcomes. Pneumonia, minor respiratory conditions and mild asthma have relatively low costs, on par with minor burns. The allergies and severe asthma associated with dampness and mould in a home start to get more costly, ranging from ₤242 to over ₤2 000. Burns and heart attacks are 7 to 10 times more costly still. But check back to the graph above showing the likelihood of each risk occurring: the actual risk ofcold homes causing heart attacks is 10 times that of fires causing severe burns.

But check back to the graph above showing the likelihood of each risk occurring: the actual risk of cold homes causing heart attacks is 10 times that of fires causing severe burns.

The latest estimates for the total healthcare cost of poor housing is £1.4billion annually, with over £800 million being attributable to cold homes. COLD@HOME examines the health risks of cold homes in more detail in other posts under What are the impacts?

Impacts to communities and society

More recently, the BRE has carried out additional research to chart not only the healthcare costs of poor homes, but also their impacts on communities and society in general. When families reduce their living space to the rooms they can afford to heat, overcrowding can lead to psychological impacts that may eventually result in costs to the healthcare system or to social agencies and other civil society organisations. In some instances, negative health outcomes are shown to contribute to disruptive or destructive behaviour. It is much more difficult to attach a ‘cost’ to these impacts, but they should not be overlooked.